Ont-moeten

willen-moeten

Eind vorig jaar had ik een gezellige namiddag bij een vriendin thuis.
Zo’n namiddag waarin er heel wat gespreksonderwerpen over de lippen gaan en de tijd voorbij vliegt.
Plots zei ze me dat ik te streng ben. Te streng voor mezelf en voor anderen, behalve voor de mensen die ik in mijn hart heb gesloten, want dan ben ik net te inschikkelijk.
Ik wist eerst niet zo goed wat zeggen. Daarna voelde ik de drang om er keihard tegen in te gaan, maar uiteindelijk deed ik dat niet.
Misschien omdat ik op dat moment al wist dat er waarheid in haar woorden zat.

Dat te streng zijn voor mezelf vertaalt zich in heel wat dingen, dus ook als het over gezond eten en afvallen gaat.
Zoals ik in een eerdere blog schreef, heb ik een hekel aan diëten die je zeggen wat je moet en niet mag doen.
Want iets moeten en iets niet mogen hebben bij mij, net zoals bij vele anderen, een tegenovergesteld effect.
En toch zorgt dat streng zijn voor mezelf er net voor dat ik van mezelf heel veel dingen moet en niet mag.

Het is niet zo dat, toen ik er voor koos om iets aan mijn gewicht te doen, ik pen en papier nam om een lijstje te maken met wat ik vanaf nu allemaal moest en niet meer mocht.
Zo werkt het natuurlijk niet.
Het is iets dat spontaan ontstaat, vaak vanuit goede intenties.
Bijvoorbeeld de intentie om 2 keer per week te sporten. Op zich een mooie en realistische intentie.
Tot het moment waarop ik er niet in slaag. Dan merk ik dat het aanvoelt alsof ik gefaald heb, want eigenlijk moet ik 2 keer per week sporten.
Het 2 keer per week willen sporten is dus veranderd naar 2 keer per week moeten sporten.
Hallo frustratie!

En zo gaat het met veel dingen:
– het willen afvallen wordt plots moeten afvallen
– een goede weekplanning willen maken wordt plots een goede weekplanning moeten maken
– weinig ongezonde snacks willen eten wordt plots geen ongezonde snacks meer mogen eten
– zoveel mogelijk vers willen koken wordt plots elke dag vers moeten koken

Altijd maar alles moeten is gewoon niet haalbaar, het zorgt voor frustratie, kwaadheid en vaak ook voor opgeven.
Het zorgt voor eetbuiten én huilbuien.

Ik wil afstappen van het moeten en terugkeren naar het willen:
– ik moet niet sporten. Ik wil sporten omdat het mij fitter maakt, mijn lichaam wat strakker maakt, het me een goed gevoel geeft om fysiek uitgedaagd te worden.
– ik moet niet afvallen. Ik wil afvallen om mij energieker te voelen, om gezonder te zijn, om geen dingen meer te moeten laten omwille van mijn gewicht, om in meer winkels leuke kledij te kunnen kopen,…
– ik moet geen weekplanning maken. Ik wil een weekplanning maken omdat het mij op die manier veel werk bespaart tijdens de week, ik niet elke dag naar de supermarkt moet, ik op die manier beter mijn restjes kan verwerken
– ik moet niet elke dag vers koken. Ik wil wel zo veel mogelijk vers koken omdat dit nu eenmaal lekkerder en gezonder is.

Tijd om wat meer te willen dus en wat minder te moeten.
Doen jullie mee?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s